TEXTS

PHOTOS

VIDEO

PODCAST

MUSIC


ABOUT US

CONTACT

THE LANDSCAPE DRAMATURGY

Ana Vujanovićhttps://www.academia.edu/37812064/Landscape_dramaturgy_Space_after_perspectivehttps://www.academia.edu/34879796/Meandering_together_New_problems_in_landscape_dramaturgy
On that slippery terrain I identify a tendency in contemporary performing arts that I name‘landscape dramaturgy’. Here we cannot speak of the traditional Western idea of landscape, which has human inhabitation as its ultimate purpose and which involves humans’ interventions into the Earth’s surface as the integral element. (Stilgoe 2015) In an artistic sense, we thus cannot speak of the traditional landscape oil on canvas, where the land is staged for the viewer as ‘scenery’. To carefully approach the tendency I call landscape dramaturgy, apart from the changed conception of dramaturgy, we should accept a new notion of landscape as the morphology of the Earth’s surface, which is not a ‘shoveled land’ – as Stilgoe plays with its etymological root, the landschop – and thus entirely defined by human needs and purposes. Landscape dramaturgy is therefore a metaphor that has a strong epistemic rationale, grounded in rethinking the position of the human mind and human agency in the world. It may be especially cogent if we associate the landscape with an indifferent thingness of the world in the moment of the epochal questioning of the Anthropocene and indeed detrimental results of humans playing the main role in the life of the Earth.Ana VujanovićDramaturgija kao organizacija iskustva· Vujanović ukazuje na ideju dramaturgije, kroz promenu od razmišljanja u semiotičkim kategorijama „teksta izvođenja“ (verbalni tekst, scenografija, svjetla itd.) prema razmišljanju o afektima i iskustvu kao glavnom tkivu performansa.· Od stratigrafije (semantički slojevi i njihova koordinacija i superpozicija) do pejzažne (landscape) dramaturgije. Za Vujanović je to spora naizgled vijugava dramaturgija: kompozicija bez naravi koja negde napreduje vraća se u raniju tačku, a zatim u novi pravac. Stvara neuspeh u našim očekivanjima, obrascima koji mogu stigmatizirati naše iskustvo.Perspektiva· Kao jednu od karakteristika Landscape dramaturgy, Vujanović navodi otkazivanje ličnog pogleda, koje deluje radikalnije, jer eksperimentiše sa suspenzijom perspektivnog poretka koji struktuira perspektivu u jednoj tački. Optički rečeno, suspenzija se manifestuje u prostorima, stvarima i telima prisutnim na pozornici u njihovim stvarnim veličinama, oblicima, proporcijama i prikazivanjem umesto onako kako se čini po našem utisku - gde se predmeti u prvoj ravnini pojavljuju veći od onih u trećoj ravnina - kao u klasičnoj pozorišnoj scenografiji prihvata perspektivu.· Prema Vujanović, pejzažna (landscape) dramaturgija izaziva perspektivu u predstavama kroz taktike kao što su:

  1. Umnožavanje ličnih pogleda (npr. radovi koreografa Sebastijana Matijasa)

razbijanje četvrtog zida sa gledalištem, gledaoci su sa svih strana predstave, individualni pogled je izazvan prisitnošću drugih (pogleda); Svi gledaoci imaju pravo na njihov pojedinačni pogled. Ali niko ne može da vidi kopletnu celinu koja je tu. Takođe, ovakvi modei nisu toliko kritični ili vizionarski već radije tačni prema aktuelnoj društvnoj organizaciji neoliberalnog kapitalizma.Druga varijanta je fizički podeljen prostor: striktno koreografisan i stilizovana predstava/izvodjenje dok se publika šeta naokolo. U ovom slučaju prostor je komponovan iz dva nejednaka registra: na one koji znaju strukturu rada i na one koji pokušavaju da je provale.2. Izazivanje ličnog pogleda sa perspektivom jedne tačke - ukida se lični pogled gledaoca prema izvodjačkom prostoru, prekida se pozorišni aparatus, izvedba u mraku, fokus na unutrašnji svet predstave.3. Deljenje pogleda - privremenost u gledanju iste stvari: tenzija izmedju individualnog i kolektivnog registra gledanjaTemporalnost kao vizuelna komunikacija: logika Interneta.· Prostorije mišljenja kroz hipertekst i hiperveza i proizvodnja i cirkulacija slika, kao novog dominantnog sredstva komunikacije. Iako vremenske grupe mijenjaju svoju strukturu i mijenjaju se iz jedne slike u drugu. Vreme potrebno za razvijanje komunikacije tretira se vizuelnom kompozicijom.· Pregledavanje interneta koristi se kao dramaturgija ili dramaturška struktura plesnog dela, gde se ljudska percepcija vremena zbunjuje jer se gubimo u samom hronološkom vremenu.Pažnja i prisustvo· Provoditi vreme sa - pronalaženje vlastitog tempa sa umetničkim delima u kojem odlučujemo sami da li želimo da sprovedemo kontemplaciju, konzumiranje ili odsustvo razmišljanja. Spangberg, Natten.

© 2021 All rights reserved.