TEKSTOVI

FOTOGRAFIJE

VIDEO

PODCAST

MUZIKA


O NAMA

KONTAKT

Teorijski okvir istraživanja političnosti vegetativnog sveta


Zato potencijal za umetničko istraživanje ovih načina političkog pružanja otpora dominantnim sistemima, za autore projekta leži upravo u preispitivanju njihovih principa okupljanja koji su se u istoriji uglavnom bazirali na kretanju i osvajanju/prisvajanju teritorije u javnom prostoru. Nasuprot ovako ‘zoocentričnoj’ filozofiji političkog okupljanja, koja je u određenim istorijskim trenucima vodila i do nastanka fašizma, inspirisani predlogom Majkla Mardera, autori projekta će metodološki istraživati kretanje koje se ne odnosi na mobilnost, već na principe rasta, propadanja i metamorfoze iz jednog u drugo, novo stanje. Sve zajedno – principe fitološkog pristupa prema kojem čovek nije politička životinja (Aristotel), već upravo politička biljka!Svaka biljka u svojoj jedinstvenosti je kolektivno biće, labav i neorganizovan skup, a samim tim i zajednica biljaka koje ne čine jedinstvenu celinu, ne konstituišu ni pojedinca ni organizam. U vegetacijskim bićima život je usredsređen – ne u vitalnom korenu, već se raspršuje i širi po telu biljnih zajednica. Isto se odnosi i na proteste u skorijoj istoriji (Occupy Wall Street, Tahrir Skver u Kairu, Akampadas u Španiji), lišene jedinstvene centralne strukture, lidera ili globalne organizacije. Novi politički pokreti su vegetativni, uzimajući u obzir da su acefalični, bez glave i, prema tome, bez organizacionog principa ili porekla. Oni rastu „suvišnim“ dodacima, raspršeno, od početka kojeg nema; a kretati se u skladu sa njim i slediti njegove osebujne ritmove znači prihvatiti ovu disperziju. Skoriji protestni pokreti širili su se na gotovo isti način, jer teško je reći koji je bio "originalni", pokretački trenutak pokreta "Occupy". Uz sve, plastičnost, možda mnogo izraženija kod biljaka nego kod životinja, na političkom nivou uključuje sposobnost prilagođavanja i održivosti koja ima potencijal da izdrži najrepresivnije policijske akcije i korekcije. Plastičnost znači biti istovremeno, fleksibilan i čvrst. Takođe, “pasivnost” biljaka može se dovesti u relaciju i sa otelovljenjem ljudskih ‘negativnih’ osećanja kao npr. depresijom, beznađem, apatijom itd.Konceptualno i metodološki gledano, autori će hibridno sjediniti principe klaberskog rejv plesa i fitološkog pristupa kretanju u (političkom) prostoru. Ove principe koncipiraće kao načine deljenja diskursa depresije i beznadežnosti, i političnog ujedinjenja u zajednice (koje nisu nužno bazirane na antropocentričnom principu) unutar pozorišnog javnog prostora. Sa ovakvim pristupom dotiče se pitanje nastanka prostora za naše javne prakse i suživote, koji nije toliko definisan time gde se tačno pojavljuje ili postoji, nego se definiše zajedničkim telesnim ulaganjima i ranjivostima, podjednako i ljudskog i neljudskog. Takav pristup nadilazi društveno-politička pitanja demokratije u organizovanju društvenog i otvara raspravu o ljudskom egzistencijalnom stanju - koje nikada nije samo društveno ili samo ljudsko.

© 2021 Sva prava zadrzana.